Geschiedenis
Tijdens het ontbijt oefen ik met Elise haar eerste geschiedenisles die gaat over de Germanen. Ik laat haar de vragen stellen in de hoop dat ze spelenderwijs de antwoorden leert. "Hoe kwamen de Germanen aan ijzer?" Na enig nadenken zeg ik, "Kooplieden." Elise glundert, "Fout, het waren handelaren mama!"
Sebastiaan geeft me een knipoog en zegt. "Dom van je mama." Na drie dagen buikgriep gaat hij proberen om een boterham te eten. Elise heeft geen moeite met eten. Ze kauwt snel een hap weg om de volgende vraag te stellen. "Hoe heet een ploeg zonder wielen?" Elise kijkt me verwachtingsvol aan. "Dat is een eg," zeg ik afwezig omdat ik de boterhamzakjes niet kan vinden. Elise schatert het uit. "Nee, dat is een eergetouw!"
Verbaasd kijk ik haar aan, ik heb nog nooit van een eergetouw gehoord. Wat moet een kind uit groep 5 met een woord waar ik al 45 jaar zonder kan? Elise is nog niet klaar met de Germanen en zoekt naar de volgende moeilijke vraag. "Ze hadden toen nog geen geld hoe konden ze dan betalen?" Deze keer ben ik vast besloten een goed antwoord te geven, "Ruilen."
Genadig zegt ze, "Dat reken ik goed."
"Drie schapen voor een horloge," zegt Sebastiaan terwijl hij met zichtbare tegenzin een boterham weg zit te malen. Het duurt even voor Elise doorheeft dat zelfs de Romeinen in die tijd nog geen horloge hadden en voor het eerst in dagen zie ik een lachje bij onze zieke puber.
Het valt hem zwaar om met griep thuis te zitten. Afgezien van alle lichamelijke ongemakken is de grootste ellende dat hij zich verveelt. Als er iets is waar mijn kinderen niet tegen kunnen is het vervelen. Sebastiaan verveelt zich nu al drie dagen op rij. Te goed om te slapen en te beroerd om iets te kunnen. Hij is wel heel zielig.
"Heb je een beetje kunnen slapen?" vraag ik bezorgd. "Mwah, ik geloof van niet. Ik heb de hele nacht in een slaapzak op de bank gelegen." Nu ben ik een beetje jaloers want het is mij niet gelukt om de hele nacht wakker te blijven. Terwijl ik in slaapcoma lag heeft Sebastiaan deze historische nacht voor de televisie gelegen. "En, hoe vond je de toespraak?" informeer ik. Hij kijkt me niet begrijpend aan. "Obama, wat heb je gezien van de verkiezingsnacht?" Het blijkt dat het hem gelukt is om een nacht lang te zappen zonder er iets van mee te krijgen.
Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik naar de live uitzending keek waarin Nelson Mandela uit de gevangenis op Robbeneiland kwam en hoe het tweede vliegtuig zich in de Twin Tower boorde. Hoe ik op de autoradio hoorde dat Fortuin was neergeschoten. Ik vond het een rare gewaarwording dat tijdens onze huwelijksreis in Egypte we totaal gemist hadden dat de Berlijnse muur viel. En nu heb ik wederom een historisch moment gemist.
Ik probeer de schade in te halen door iedere nieuwsuitzending van de dag te zien maar het gevoel blijft dat me iets ontglipt is.
In de namiddag vind ik de volledige overwinningspeech op het internet. Met de koptelefoon op probeer ik in het scherm te kruipen en te voelen wat daar gebeurd is. Ik heb al veel fragmentjes gezien maar het geheel is overweldigend. Wat heeft die man een uitstraling. Wanneer hij zijn kinderen zegt dat ze hun puppy verdiend hebben houd ik het niet meer droog en op het moment dat hij zegt..."en wie in het buitenland nu kijkt"....voel ik me rechtstreeks aangesproken.
Ik ben alsnog getuige van een historisch moment.
| vorige: | Verdwenen boeken |
| volgende: | Spijtebijt |