Verherbouwen
Soms val je van het een in het ander. Je zegt A en dan komt de rest van het alfabet er onafwendbaar achteraan. De buren wilden een dakraam in hun badkamer laten plaatsen en wij dachten eenvoudig met hun mee te kunnen doen. Hoe naïef. We wisten wel dat er een muurtje een beetje in de weg stond maar dat leek ons geen probleem, er hoefde maar twee decimeter van af. Toen we een kwartier bezig waren geweest met een gehuurde slijptol waarmee je met gemak een succesvolle horrorfilm zou kunnen maken hadden we nog met enige moeite teruggekund. Vijf minuten later had Martin geen zicht meer vanwege al het stof waar hij zowat in stikte en schoot het apparaat uit een verkeerd stuk muur in waarna Martin besloot dat hij geluk had dat hij niet bloedend afgevoerd moest worden. Toen na een half uur de stofmist optrok bleken alle slaapkamers voorzien van een dikke laag stof en de badkamer rijp voor een serieuze verbouwing.
Nu zijn er van die mensen die verbouwen als levensstijl hebben. Er liggen altijd bouwmaterialen in de gang en overal zie je sporen van activiteit. Doodgemoedereerd wonen ze tussen de rommel in blijde verwachting van wat het ooit zou kunnen worden. Niets voor mij. Niet dat ons huis op ieder gewenst moment klaar is voor een fotoreportage van een interieurblad maar het is een redelijk schoon en gezellig geheel. Afgezien van de onvermijdelijke kranten, schoenen en speelgoed is het overzichtelijk en dat is wat ik nodig heb. Langdurige onoverzichtelijke dingen maken me onrustig en gestrest. Het bouwen van een eigen huis wat bij veel Nederlanders hoog op de verlanglijst staat is de manier om mij over de kop te jagen. Al die beslissingen en onverwachte tegenslagen, niets voor mij. Mijn ideale huis moet ergens kant en klaar te koop staan zodat ik in een keer in kan. Net als met dit huis waar we na een weekend sausen in trokken.
Tegen alle adviezen van vrienden en kennissen in hield ik voet bij stuk door niet eventjes de badkamer te strippen en weer leuk op te bouwen. Martin ging weifelend akkoord met minimale veranderingen die zouden leiden tot een kleine face-lift. We besloten de kerstvakantie er aan te besteden en zo begonnen we moe van het jaar aan de onafwendbare klus. Twee mensen die de kost voornamelijk achter de computer verdienen. Na twaalf en een half jaar huwelijk begonnen we aan de overtreffende trap van samen behangen.
Ik wist niet hoe je volledig in zo"n klus kunt opgaan. Het was een gevecht tegen het grote lekken. Het nieuwe stukje riolering lekte op twee plaatsen, daarna lekte de nieuwe thermostaatkraan en als klap op de vuurpijl lekte de warmtewisselaar van de centraleverwarming. Heel leuk, zo eind december zonder verwarming.
Toch moet ik toegeven dat het samen werken op de vierkante meter me goed is bevallen. De dag begon steevast met samen overleggen hoe het verder moest en eindigde met het doodmoe samen in bed ploffen met stijve kantoorspieren. Alles hebben we gedaan, waterleidingen, verwarming , tegelen, wc verplaatsen, stucken en schilderen. Ook moet ik bekennen dat er sprake was van innige trots en tevredenheid toen het dan eindelijk na tien dagen noeste arbeid gelukt was: een lichte frisse badkamer. Ik begrijp de klussers in mijn omgeving nu veel beter. En toch blijft er een stemmetje in mijn hoofd zeuren: "Je had een badkamer en wat heb je nu na al dat gedoe? Jawel, een badkamer."
| vorige: | Aaibaarheidsfactor |
| volgende: | Windkracht 8 |