Net echt
Het opgewonden geroezemoes op de tribune verandert in een gespannen stilte wanneer de zwemmers op hun startblok gaan staan. Ik hang gevaarlijk over de reling om een glimp op te vangen van mijn favoriet die uiterst geconcentreerd wacht op het startsignaal. Wat heb ik lang uitgezien naar dit moment. Zes kandidaten springen ongeveer gelijk in het water en beginnen aan het zwemdiploma. In baan één doet Sebastiaan dapper zijn best. Hij weet niet dat het mogen meedoen in feite al garantie is voor het diploma en luid moedigen we hem aan. Hij is erop gebrand om het te halen want dan is hij eindelijk van die ellendige zwemles af.
"Waarom moet ik naar zwemles?" zeurde hij keer op keer. En dan legde ik maar weer eens uit dat alle Nederlandse kinderen moeten leren zwemmen omdat we in Nederland zoveel water hebben dat het gevaarlijk is om niet te kunnen zwemmen. Twee jaar lang brachten we een mokkend, humeurig of berustend ventje naar les terwijl ik me zo goed kon voorstellen dat hij er een hekel aan had. Ik vond het vroeger ook vreselijk. Ik herinner me nog dat ik als vierjarig meisje naar de eerste zwemles ging en dat ik met een zwembandje in het diepe moest springen. Ik sprong maar kon het zwembandje niet goed vasthouden en schoot door onder water. De badmeester sprong me na maar ik was een jaar lang het water niet meer in te krijgen. Verder herinner ik me de kou en het gebibber maar vooral de akelige badjuffen. Enorme vrouwen die hoog boven je uit torenden met harige benen en grote voeten gestoken in badslippers. En alsof dat niet genoeg was hadden ze angstaanjagend luide stemmen. Als je niet opschoot of bijna kopje onder ging kwamen ze met een lange stok met een haak je nek ondersteunen met het onvermijdelijke "Spreid, sluit, spreid, sluit!"
Met Sebastiaan hebben we gewacht tot hij vijf was en hem naar een zwemvereniging gebracht waar de kleintjes individuele begeleiding kregen. Zeker drie maanden lang hing hij met zijn magere lijfje minstens de helft van de les aan het trapje te bibberen, daarna ging het steeds ietsje beter. Tegenwoordig doe je hem zelfs een groot plezier door samen naar het zwembad te gaan. Nu zwemt hij op zijn rug en zwaait even naar zijn supporters. Wat ben ik trots op hem. Mijn ogen beginnen te prikken zodat ik er even in moet wrijven terwijl Sebastiaan de laatste examenminuut wegwatertrappelt.
Ik heb wel eens gelezen dat de ideale leeftijd om te leren zwemmen rond de acht jaar is. Op die leeftijd kan je een kind goed instrueren en is de coördinatie tussen armen en benen zo goed dat de klus in een week geklaard is. Toch kwellen we onze kinderen op vroegere leeftijd en terecht. Toen ik zes was gleed ik uit en viel in het kanaal. Ik weet nu nog hoe groen het om me heen was. Mijn nichtje heeft me uit het water getrokken en toen ik als een halfverzopen kat de keuken van mijn tante binnenkwam riep mijn neefje: "Mam, Iris is in de Wetering gevallen. Het was net echt. Ze riep ook, "Help!"
| vorige: | Prooi |
| volgende: | Groot onderhoud |